اطلاعات شاعر

تعداد نظر: 9 تعداد نقد: 0 شماره ثبت این شعر:‭148-3‭

وارونه افتاده بودم

 

و ابتدای جهان گم شده بود

دست و پا می‌زدم برای رسیدن

بی‌آن که بدانم

بیهوده

  بیهوده

    بیهوده می‌کوشم

بستری بود جهان

نه به وسعت دست‌هایمان

و خوابگاهی

نه به وسعت خوابهایمان




اعضایی که این شعر را خوانده اند :

لیلا دهقان منشادی،   غزل آرامش،   معصومه بیرانوند،   لیلا رنجبران،   ابراهیم حاج محمّدی،   نگار حسن زاده،   سوگند صفا،   نادر ابراهیمیان،   عفت نظری،   آرزو نوری،   محمدیزدانی جندقی،    + 476 بازدید توسط میهمان

نمایش نظرات برای: اعضاء نظردهی توسط: اعضاء درج نقد توسط: اعضاء تایید نظرات: خیر
نقدها
نظرات

حاصل ۴+۵؟

انتخاب شکلک:   گل گل تشویق دست زدن چشمک گل پرچم کلاه خنده دعا خنده چشمک دل شکستن عشق بغل