اطلاعات شاعر

تعداد نظر: 9 تعداد نقد: 0 شماره ثبت این شعر:‭148-9‭

چون پرکاه

 

نشسته روی یک توده آب

و دلش می­ خواهد

باد کوبنده و سرد

بوزد بر تن این مرده شوم

و تکانی بخورد

زیر دانایی باد

حس مرداب کبود

چه خیال خامی

در سرش می چرخد

همگان می­ دانند

بستر این مرداب

مدفن جنبش هر حادثه ­ای است




اعضایی که این شعر را خوانده اند :

مينا اميني،   سمانه تیموریان،   عسل رادمنش،   زهره خسروی،   طارق خراسانی،   نگار حسن زاده،   سوگند صفا،   آرزو نوری،   محمدرضا عابدنژاد،    + 495 بازدید توسط میهمان

نمایش نظرات برای: اعضاء نظردهی توسط: اعضاء درج نقد توسط: اعضاء تایید نظرات: خیر
نقدها
نظرات

حاصل ۴+۵؟

انتخاب شکلک:   گل گل تشویق دست زدن چشمک گل پرچم کلاه خنده دعا خنده چشمک دل شکستن عشق بغل