اطلاعات شاعر

تعداد نظر: 0 تعداد نقد: 0 شماره ثبت این شعر:‭469-7‭

مدّتی بود سرودی نسرود/ دل حیرت کیشم/ مدتی بود سرکار نبود/ غزل درویشم/ مدتی بود که ... امّا ناگاه/ آمدی ماه نگاه!/آمدی مهرپناه!/ و توهّم کوچید/ و گلستان غزل/ پُر تراکُم جوشید/ و سرایش، گل کرد/

روشناییِّ تشعشع نغماتی همه راز/ و سرودم به نگاهی پُرِ بُهت/ جلوه‌ای رازاراز/

چشم‌های غزل افشانِ خدایّیِ تو را.//

 تازه، شاعر شده بود / تازه، دل، دل، دلِ بیدلشده، شاعر شده بود/ چشم در چشم شدن، واژه نمی‌بُرد به کار/

تازه، دل، معنیِ شاعر شده را می‌فهمید / که تویی شاعرِ قرمز غزلِ صاحب سبک/

و من از چشم تو یک خوشه تغزّل چیدم / و در آن حسّ لطیف / و در آن حال شریف / آسمان را دیدم /

و دلِ بیدلِ پُر اُمیّدم / در سکوتی مطلق / در نگاهی مشتق / شعرِ ظاهر، شده بود/ شعر مطلق، این است/

غزل حق، این است:/ یار و دیدار و نثار/ یار و دیدار و نثار.///



اعضایی که این شعر را پسندیده اند :



اعضایی که این شعر را خوانده اند :

+ 15 بازدید توسط میهمان

نمایش نظرات برای: همه نظردهی توسط: همه درج نقد توسط: همه تایید نظرات: خیر
نقدها
نظرات

حاصل ۴+۵؟

انتخاب شکلک:   گل گل تشویق دست زدن چشمک گل پرچم کلاه خنده دعا خنده چشمک دل شکستن عشق بغل